महाराष्ट्र सरकारनं अहमदनगरचं नाव बदलून ‘अहिल्यानगर’ केलं खरं, पण याच शांत शहराच्या एका कोपऱ्यात असं काही शिजत होतं, ज्याचा थांगपत्ता स्थानिक लोकांनाही नव्हता. एका बाजूला देशाच्या सीमा सुरक्षित ठेवणारं भारतीय लष्कर आणि दुसऱ्या बाजूला कायदा सुव्यवस्था राखणारे पोलीस… जेव्हा हे दोघे एकत्र येतात, तेव्हा समजायचं की प्रकरण फक्त स्थानिक गुन्हेगारीपुरतं मर्यादित नाही. तर त्याला थेट राष्ट्रीय सुरक्षेचे धागेदोरे जोडलेले आहेत!
शनिवार, १९ सप्टेंबर २०२६… दुपारची वेळ. अहिल्यानगरमधील केडगाव परिसरातील दीपनगर भागात अचानक कोतवाली पोलीस आणि भारतीय लष्कराच्या दक्षिण कमांडच्या लष्करी गुप्तचर विभागाच्या गाड्या एका घराजवळ येऊन थांबतात. कोणाला काही समजायच्या आत तिथे छापा टाकला जातो. वरवर साधी वाटणारी एक वेश्याव्यवसायाची केस, पण जेव्हा तपासाची चक्रं फिरतात, तेव्हा समोर येतो एक आंतरराष्ट्रीय मानवी तस्करीचा भीषण चेहरा! या छाप्यात सापडलेली एक पीडित महिला चक्क बांगलादेशी नागरिक असल्याचा संशय आहे. पण ही केवळ एकच घटना नाही.
मागच्या वर्षी, म्हणजेच २०२५ मध्येही एमआयडीसी परिसरात लष्कराने असाच छापा टाकला होता. मग प्रश्न पडतो की, मुंबई-पुण्यासारखी मोठी शहरं सोडून ही आंतरराष्ट्रीय टोळी अहिल्यानगरसारख्या शहराला आपलं केंद्र का बनवतेय? यामागे कोणतं मोठं रॅकेट कार्यरत आहे? आजच्या या विशेष विश्लेषणात्मक व्हिडिओमध्ये आपण या संपूर्ण प्रकरणाचा थरार आणि त्यामागचं भयानक वास्तव उलगडणार आहोत.
व्हिडीओ सुरु करण्यापूर्वी शनिवारची घटना नेमकी काय होती, ते समजून घेऊयात… कोतवाली पोलीस ठाण्याचे पोलीस निरीक्षक नितीन देशमुख यांना त्यांच्या गुप्त माहितीदाराकडून एक पक्की बातमी मिळाली होती. केडगावच्या दीपनगर भागात महिलांना देहविक्रीसाठी जागा उपलब्ध करून दिली जात आहे. ग्राहकांकडून मोठी रक्कम वसूल केली जात आहे. पण ही माहिती फक्त पोलिसांपर्यंतच मर्यादित नव्हती. भारतीय लष्कराच्या दक्षिण कमांडच्या लष्करी गुप्तचर विभागालाही म्हणजेच Military Intelligence ला ही, या भागात काही संशयास्पद हालचालींची माहिती मिळाली होती. देशाची सुरक्षा आणि मानवी तस्करीचा हा गंभीर मुद्दा असल्यामुळे दोन्ही यंत्रणांनी एकत्र येऊन संयुक्त कारवाई करायचं ठरवलं. त्यानुसार शनिवारी दुपारी साडेतीनच्या सुमारास दीपनगरमधील एका घरावर छापा टाकण्यात आला.
या छाप्यात पोलिसांनी आणि लष्करी अधिकाऱ्यांनी दोन मुख्य संशयित आरोपींना रंगेहात पकडलं. यातली पहिली मुख्य आरोपी आहे सईदा अफसर खान, वय ५४ वर्षे, जी केडगावच्या झेंडा चौकात राहते. आणि तिचा साथीदार छोटुराम नारायण रायजी, वय ७० वर्षे. या दोघांच्या विरोधात कोतवाली पोलीस ठाण्यात ‘अनैतिक मानवी वाहतूक प्रतिबंधक कायदा’ म्हणजेच PITA अंतर्गत गुन्हा दाखल करण्यात आला. वय वर्ष ५४ आणि ७० असलेल्या या व्यक्ती एवढं मोठं बेकायदेशीर रॅकेट चालवत होत्या, यावर विश्वास ठेवणं कठीण आहे. पण या छाप्यात जी पीडित महिला पोलिसांना सापडली, तिच्या जबाबाने पोलिसांचेही कान टवकारले.
जेव्हा पोलिसांनी या पीडित महिलेची प्राथमिक चौकशी सुरू केली, तेव्हा तिच्या बोलण्याच्या पद्धतीवरून आणि भाषेवरून पोलिसांना संशय आला. अधिक तपास केला असता, ती महिला कोणतीही वैध कागदपत्रं किंवा पासपोर्टशिवाय भारतात राहत असलेली बांगलादेशी नागरिक असल्याचा प्राथमिक संशय व्यक्त करण्यात आला. पण गोष्ट इथेच संपत नाही. जेव्हा पोलिसांनी तिला विश्वासात घेऊन विचारपूस केली, तेव्हा या रॅकेटचं खरं मूळ समोर आलं. तिने पोलिसांना सांगितलं की, तिचा पती एम. डी. टुटुल मुल्ला, वय ३७ वर्षे, हा देखील बांगलादेशी रहिवासी असून तो सध्या अहिल्यानगरमधीलच सातपुते डेअरी परिसरात लपून राहत आहे.
हा टुटुल मुल्ला नेमका काय करतो? तो बांगलादेशातून महिलांना फसवून किंवा बेकायदेशीररित्या सीमेपार करून भारतात आणतो का? आणि त्या महिलांना अशा दलदलीत ढकलण्यामागे त्याचा काय हात आहे? या सर्व प्रश्नांची उत्तरं शोधण्यासाठी आता दक्षिण कमांड लष्करी गुप्तचर विभाग आणि स्थानिक पोलीस या दोघांनी संयुक्त चौकशी सुरू केली आहे. हे जोडपं भारतात कधी आलं? त्यांनी बनावट आधार कार्ड किंवा पॅन कार्ड बनवलं होतं का? त्यांच्या वास्तव्याचा मुख्य हेतू काय होता? या सगळ्या गोष्टींची सखोल तपासणी सध्या युद्धपातळीवर सुरू आहे.
आता तुम्हाला प्रश्न पडला असेल की, एका देहविक्रीच्या अड्ड्यावर थेट लष्कराच्या गुप्तचर विभागाला का यावं लागलं? तर मित्रांनो, याचं उत्तर अहिल्यानगरच्या भूतकाळात दडलेलं आहे. हे शहर पहिल्यांदाच अशा आंतरराष्ट्रीय रॅकेटचं साक्षीदार बनलेलं नाही. मागच्याच वर्षी, म्हणजे २०२५ मध्येही अहिल्यानगरच्या एमआयडीसी परिसरात दक्षिण कमांड लष्करी गुप्तचर विभागाने अशाच प्रकारची एक मोठी आणि धडक कारवाई केली होती. त्यावेळीही तिथल्या काही घरांमध्ये आणि लॉजवर स्थानिक पोलिसांच्या मदतीने छापे टाकण्यात आले होते.
त्या कारवाईतही बांगलादेशी महिलांना देहविक्रीच्या व्यवसायात अडकवून त्यांच्याकडून पैसे कमवले जात असल्याचं उघड झालं होतं. फक्त अहिल्यानगरच नाही, तर जर आपण महाराष्ट्राचा मागचा ट्रॅक रेकॉर्ड पाहिला, तर पुणे, ठाणे, जळगाव आणि मुंबईच्या काही भागातही बेकायदेशीररित्या राहणाऱ्या बांगलादेशी महिलांना वेश्याव्यवसायाच्या दलदलीतून सोडवण्यात आलं आहे. हे स्पष्ट दर्शवतं की, बांगलादेशातून भारतात होणारी मानवी तस्करी आणि महाराष्ट्रातील अंतर्गत शहरांमधील कुंटणखाने यांचा थेट संबंध आहे.
आता आपण या प्रकरणाच्या सर्वात महत्त्वाच्या आणि विश्लेषणात्मक भागाकडे वळूया.
“गुन्हेगारांनी अहिल्यानगर किंवा केडगाव सारख्या उपनगरांना आपले लक्ष्य का बनवले आहे?”
१. लष्करी छावणी आणि संवेदनशीलता :
अहिल्यानगरमध्ये भारतीय लष्कराचे मोठे तळ आहेत, आर्मर्ड कॉर्प्स सेंटर आणि स्कूल आहे. जिथे लष्कराची मोठी उपस्थिती असते, तिथे परदेशी नागरिकांची, विशेषतः कोणतीही वैध कागदपत्रे नसलेल्या संशयित लोकांची बेकायदेशीर उपस्थिती ही राष्ट्रीय सुरक्षेसाठी मोठा धोका ठरू शकते. म्हणूनच मिलिटरी इंटेलिजन्स या प्रकरणावर बारीक लक्ष ठेवून आहे.
२. उपनगरांचा शांत परिसर :
केडगाव, दीपनगर किंवा एमआयडीसी सारखे परिसर हे शहराच्या मुख्य भागापेक्षा थोडे बाजूला असतात. इथे नवीन येणाऱ्या लोकांकडे किंवा भाडेकरूंकडे स्थानिक लोक फारसं लक्ष देत नाहीत. याच गोष्टीचा फायदा हे एजंट घेतात.
३. मोडस ऑपेरांडी :
बांगलादेशातील गरीब भागातील महिलांना भारतात चांगल्या नोकरीचं किंवा ब्युटी पार्लरमध्ये कामाचं आमिष दाखवून पश्चिम बंगालच्या सीमेवरून भारतात आणलं जातं. इथे आल्यानंतर त्यांचे फोन काढून घेतले जातात आणि त्यांना अशा शहरांमध्ये पाठवलं जातं जिथे त्यांना ओळखणारं कोणी नसतं. स्थानिक एजंट्सना पुढे करून हे मुख्य सूत्रधार पडद्यामागून सगळा खेळ खेळतात.
केडगावच्या दीपनगरमधील या कारवाईने पुन्हा एकदा सिद्ध केलं आहे की, गुन्हेगारीचे जाळे किती खोलवर पसरले आहे. पण पोलीस आणि लष्कराच्या तत्परतेमुळे एक मोठा अनर्थ टळला असून, या आंतरराष्ट्रीय टोळीचा पर्दाफाश करण्याची प्रक्रिया आता सुरू झाली आहे. एम. डी. टुटुल मुल्ला आणि त्याच्या साथीदारांच्या चौकशीतून अनेक मोठे मासे गळाला लागण्याची शक्यता नाकारता येत नाही. पण एक नागरिक म्हणून आपलीही काही जबाबदारी आहे.
आपल्या आजूबाजूला, आपल्या सोसायटीत किंवा परिसरात जर काही संशयास्पद हालचाली दिसत असतील, कोणी संशयास्पद परदेशी नागरिक राहत असेल, तर त्याची माहिती तात्काळ स्थानिक पोलिसांना द्या. तुमची एक सतर्कता देशाच्या सुरक्षेसाठी अत्यंत महत्त्वाची ठरू शकते. तुम्हाला काय वाटतं? या आंतरराष्ट्रीय मानवी तस्करीच्या मागे अजून किती मोठे एजंट्स सक्रिय असू शकतात?
