ज्या बापाच्या बोटाला धरून जगायचं शिकलो… ज्या बापाने रक्ताचं पाणी करून घराचा गाडा हाकला… त्याच जन्मदात्या बापाचा पोटचा मुलगाच जेव्हा गळा चिरून खून करतो, तेव्हा कायदाच नाही, तर संपूर्ण माणुसकी आणि रक्ताची नातीसुद्धा थिजून जातात. महाराष्ट्रात गेल्या काही दिवसांत अशा एकापाठोपाठ एक भयानक घटना समोर आल्या आहेत. ज्या ऐकून तुमचाही काळजाचा ठोका चुकेल. अहिल्यानगरच्या वाकोडीमध्ये दोन मुलांनी बापाचा खून केल्याचा आरोप पोलिसांनी केल्यावर नात्यांची वीण सैल होत असल्याच्या चर्चा पुन्हा सुरु झाल्या. वाकोडीत नुकतंच काय घडलं? मुलांनीच वडिलांचा खेळ कसा खल्लास केला? असे प्रकार वारंवार का घडत आहेत? हेच विषय आज आपण समजून घेणार आहोत.
सुरुवात करूयात नुकत्याच उघडकीस आलेल्या अहिल्यानगरमधील वाकोडीच्या धक्कादायक घटनेने. २४ ऑक्टोबरच्या रात्री वाकोडी शिवारात पाण्याच्या टाकीजवळ ४२ वर्षीय दिलीप भोसले यांचा मृतदेह रक्ताच्या थारोळ्यात सापडतो. आधी वाटतं की कोणत्यातरी अज्ञात व्यक्तीने हा खून केला असावा. पण जेव्हा स्थानिक गुन्हे शाखा तपास चक्रं फिरवते, तेव्हा जे सत्य समोर येतं ते भयानक होतं! या बापाचा खून दुसऱ्या कोणी नाही, तर त्यांच्याच दोन सख्ख्या मुलांनी केला होता – २१ वर्षांचा रोहित आणि १९ वर्षांचा अंबर! पण का? मुलांनी असं टोकाचं पाऊल का उचललं? पोलिसांनी दिलेल्या माहितीनुसार, वडील दिलीप हे दारूच्या नशेत रोज आईला चारित्र्याच्या संशयावरून बेदम मारहाण करायचे, मुलांना त्रास द्यायचे, घरात कर्जबाजारीपणामुळे रोज भांडणं व्हायची. आईला रोज नरकयातना भोगताना पाहून मुलांच्या मनातील राग ज्वालामुखीसारखा फुटला आणि त्यांनी वडिलांचाच गेम वाजवला.
आता दुसरी घटना पाहा, जी ऑक्टोबर महिन्यातच डोंबिवलीच्या पिसावळी भागात घडली. डोंबिवलीमध्ये एका ३२ वर्षांच्या मुलाने आपल्या ७० वर्षांच्या वृद्ध वडिलांची झोपेतच धारदार शस्त्राने वार करून हत्या केली. कारण काय? तर मुलाला संशय होता की त्याच्या पत्नीचे त्याच्या वडिलांसोबतच अनैतिक संबंध आहेत! संशयाच्या एका भुताने मुलाला एवढं आंधळं केलं की, त्याने एका झटक्यात जन्मदात्याचा जीव घेतला.
तिसरी घटना तर आणखीनच क्रूर आहे. पालघरमध्ये २४ ते २५ वर्षांच्या मुकेश परमार नावाच्या मुलाने केवळ नवीन कार घेण्यासाठी आणि कर्ज फेडण्यासाठी वडिलांकडे पैशांची मागणी केली होती. वडिलांनी पैसे देण्यास नकार दिला, यावरून वाद झाला आणि संतापलेल्या मुलाने चक्क घरात असलेल्या इलेक्ट्रिक स्टोन-कटर ग्राइंडरने वडिलांचा गळा चिरून त्यांची निर्घृण हत्या केली. विचार करा, ज्या हातांनी वडिलांनी मुलाला खेळवलं, त्याच मुलाच्या हाताने ग्राइंडरने बापाचा गळा कापला.
मित्रांनो, या घटना अपवाद नाहीत. अशा शेकडो घटना आपल्या अवतीभवती घडत आहेत. मानसशास्त्रज्ञ आणि गुन्हेगारी तज्ज्ञांच्या मते, पोटचा मुलगा जेव्हा बापाच्या रक्ताचा तहानलेला होतो, त्यामागे प्रामुख्याने ४ मोठी कारणं असतात :
1. कौटुंबिक हिंसाचार आणि ‘डोमेस्टिक अब्युज’ :
वाकोडीच्या घटनेत आपण पाहिलं, जेव्हा वडील घरात रोज आईला मारहाण करतात, तेव्हा मुलांच्या मनात लहानपणापासून बापाविषयी आदर नाही तर प्रचंड चीड, राग आणि भीती निर्माण होते. हा राग वर्षानुवर्षे मनात साचून राहतो आणि एका रात्री त्याचा स्फोट खुनाच्या रूपाने होतो. याला मानसशास्त्रात ‘रिएक्टिव्ह व्हायलन्स’ म्हणतात.
2. व्यसनाधीनता :
आजच्या तरुण पिढीमध्ये अमली पदार्थ, ड्रग्ज आणि दारूचं व्यसन मोठ्या प्रमाणावर वाढलंय. नशेत माणसाचा स्वतःच्या मेंदूवर ताबा राहत नाही. किरकोळ कारणावरून किंवा दारूच्या पैशांसाठी बापाला संपवण्याचे प्रकार या नशेतूनच घडतात.
3. अवास्तव अपेक्षा आणि पैशांची हाव :
पालघरची घटना याचं उत्तम उदाहरण आहे. आजच्या सोशल मीडियाच्या युगात रील्स पाहून तरुणांना रातोरात श्रीमंत व्हायचं असतं, महागड्या गाड्या हव्या असतात. जेव्हा वडील त्यांच्या या अवास्तव मागण्या पूर्ण करू शकत नाहीत, तेव्हा वडिलांनाच स्वतःच्या प्रगतीमधील अडथळा समजून मुलं टोकाचं पाऊल उचलतात.
4. मानसिक आजार आणि डिप्रेशन :
बऱ्याच प्रकरणांमध्ये मुलांचे मानसिक संतुलन बिघडलेले असते किंवा ते तीव्र डिप्रेशनमध्ये असतात. अशा वेळी घरात होणारे लहान-सहान वादही त्यांच्या डोक्यात हिंसेची ठिणगी टाकतात.
आता येतो सर्वात महत्त्वाचा मुद्दा… “नात्यांची वीण सैल का होतेय?”
पूर्वी एकत्र कुटुंबपद्धती असायची. घरात आजोबा, काका, चुलते असायचे. जर घरात बाप-मुलामध्ये वाद झाला, तर मध्यस्थी करायला चार ज्येष्ठ माणसं असायची. मुलाचा राग शांत करायला कोणीतरी असायचं. पण आज काय परिस्थिती आहे?
मोबाईल आणि डिजिटल आयसोलेशन :
आज एकाच घरात राहूनही बाप, आई आणि मुलगा एकमेकांशी बोलत नाहीत. प्रत्येक जण आपापल्या मोबाईल स्क्रीनमध्ये व्यस्त आहे. संवाद संपला की नात्यांमधील ओलावा संपतो आणि त्याची जागा संशय आणि रागाने घेतली आहे.
संयम आणि सहनशक्तीचा अभाव :
आजच्या पिढीमध्ये ‘इन्स्टंट’ गोष्टींची सवय झाली आहे. संयम पूर्णपणे संपलाय. कोणीतरी आपल्याला ओरडलं किंवा आपल्या मनासारखं झालं नाही की लगेच टोकाचा राग येतो. बापाने चार शब्द सुनावले की मुलांचा ‘ईगो’ दुखावला जातो.
विभक्त कुटुंब पद्धती :
मुलांना संस्कार देणारं, चांगलं-वाईट सांगणारं घरात कोणी उरलेलं नाही. कौटुंबिक सुसंवाद नसेल तर घर हे घर न राहता केवळ सिमेंट-काँक्रिटची खोली बनतं, जिथे केवळ एकमेकांबद्दल आकस आणि राग वाढतो.
मित्रांनो, अहिल्यानगर घटना केवळ गुन्हेगारीच्या बातम्या नाहीत, तर त्या आपल्या समाजाला लागलेली एक गंभीर कीड दाखवत आहेत. कायदा आरोपींना शिक्षा देईलच, वाकोडीच्या मुलांनाही जेल होईल, पण उद्ध्वस्त झालेल्या त्या कुटुंबांचं काय? जर आपल्याला आपल्या घरात अशा दुर्घटना टाळायच्या असतील, तर आजच काही गोष्टी बदलाव्या लागतील. रोज रात्री अर्धा तास मोबाईल बाजूला ठेवून आपल्या मुलांशी, वडिलांशी मनमोकळं बोला. त्यांच्या मनात काय चाललंय हे जाणून घ्या. जर घरात कौटुंबिक हिंसाचार किंवा व्यसनाधीनतेचा त्रास असेल, तर कायद्याची मदत घ्या किंवा समुपदेशन करा. वाद विकोपाला जाण्याआधीच त्यावर उपाय शोधा. मुलांना पैशांपेक्षा नात्यांची किंमत शिकवणं गरजेचं आहे.
